Valencia

De eerste verplaatsing van deze editie van de Champions League leidt ons naar Valencia. Er bestaat niet erg veel interesse bij onze leden om naar Valencia af te reizen. Ik blijf nog steeds volhouden dat Europese trips per bus moeten gemaakt worden, anderen in het bestuur vinden Valencia te ver en willen met het vliegtuig. Ik probeer een bus bij elkaar te krijgen, anderen boeken direct hun charter bij de supportersclub van Leuven. Leden van andere clubs willen graag met ons mee, maar daar ik niet kan garanderen dat we de bus zullen kunnen vullen, zoeken zij andere wegen om in Valencia te geraken. Weinigen betalen hun voorschot, waardoor we met onze 6 leden een minibusje inleggen. De anderen vinden het een onmenselijke onderneming en kunnen het niet laten ons in te lichten over het comfort waarmee zij naar Valencia zullen reizen.

Op maandag laden we mijn auto vol frigoboksen en vertrekken we naar het verhuurbedrijf in Averbode. Buedtske komt ons uitwuiven en vraagt ons hoe we naar Valencia zullen rijden. Mijn mappy-routebeschrijving wordt weggelachen en herschreven op ene bierkaartje: Met 7 plaatsnamen moet ik toekomen. Omstreeks 17 uur zitten we in het busje en zijn we op weg naar Spanje. Ik neem de eerste uren voor mijn rekening, maar goed ook, want Kathleen ligt al na een kwartier te slapen. Mooi zo, dan is ze goed uitgerust voor de volgende shift. Andy en Kathleen nemen de volgende shiften. Om middernacht neem ik het stuur weer over om tot in Valencia door te rijden. De weinige Anderlechtbussen die we passeren, worden toeterend begroet. Rond 5 uur ’s nachts moeten we tanken in de buurt Montpellier. Er breekt een prachtig warmte-onweer los boven de eerste bergen enkele kilometers verder. Andy komt in T-shirt en korte broek uit de winkel uit de winkel gestapt met een hoorntje ijs in de hand: créme-glace om 5 uur ’s nachts in een onweer – prachtig! We blijven op koers via ons bierkaartje en rond 12 uur rijden we Valencia binnen. We hebben 2 keuzes: richting 1 op de ring of richting 2. Fozzie is er zeker van dat het richting 1 is en inderdaad, enkele kilometers verder rijst vlak voor ons het stadion op. We parkeren onze minibus vlak voor het stadion achter een grote bus, die reeds gearriveerd is. De politie weet niet wat er gebeurt: “Met een bus? Kwamen jullie niet per vliegtuig? Oei oei, wij hebben geen parking”. Uiteindelijk gebieden ze ons te parkeren op de pechstrook op de afrit van de ring. In 35°C stappen we de ijskoude fanshop binnen, wanneer we weer buiten wandelen worden we door de hitte zowat tegen de muur geblazen. We zoeken een cafeetje op in de buurt van het stadion en waar kan dat beter dan bij de legendarische Manolo: de bekendste trommelaar van Spanje. We worden vriendelijk ontvangen, krijgen een hapje en een drankje en worden mee op de foto gevraagd. Wanneer Kathleen kakkerlakken bemerkt in de wc, zit er niets anders op dan een ander café te zoeken. We nemen het café ernaast, waar we eveneens iets kunnen eten. Steeds meer Anderlechtsupporters stromen toe op het plein en voor de wedstrijd barst een geweldig feest los. 800 tot 1000 supporters staan te zingen, springen en dansen op het plein voor het stadion. De Valencia-fans geloven hun ogen niet en doen vrolijk mee. Alle oude klassiekers worden nog eens uit de kast gehaald en een djembe-spelende neger zweept de boel nog een beetje harder op. We twijfelen of we naar de wedstrijd gaan of we maar gewoon blijven zitten. Natuurlijk gaan we naar de match, maar na de derde trap beklagen we het ons al: zo steil zijn zelfs de tribunes van Gent of Charleroi niet.

Anderlecht gaat kansloos onderuit. We krijgen nauwelijks kansen en doelman Zitka gaat niet echt vrijuit bij de tegendoelpunten. Valencia wint makkelijk met 2-0.

Ik ben doodop van het rijden de dag voordien en krijg van mijn medepassagiers de achterbank ter beschikking om te slapen. Pedro vanuit de Keiberg legt zich in de koffer tussen de koelboxen en lege bakken bier. Aan de douane wordt aan Kathleen gevraagd of we hem kennen of hij een illegaal is. We kennen hem, gene stress. Wanneer Kathleen camions met logo’s van Standard horizontaal de weg ziet oversteken, is het tijd voor Andy om het stuur over te nemen. Om 6 ’s morgens zitten de 2 door hun beste krachten heen en is het weer aan mij om het stuur over te nemen. Ik ben nog verre van gerecupereerd en moet al na 2 uur het stuur weer afgeven. Afgezien van een toertje op de ring in Lyon, verloopt de verder terugrit vlekkeloos en ’s avonds rond 21 uur doen we ons verhaal aan de toog in het café.

We vragen aan de mannen die via Leuven hun vlucht geboekt hadden, hoe comfortabel ze de match hebben kunnen volgen…. thuis… vanuit de zetel…

We support them everywhere!

SC PURPLE HAZE INFO
E-mail: info@sc-purplehaze.be
Inschrijvingen: - Tina Brasseur
  (+32 493 51 74 07)
  - Online
Rekening (NIEUW!): BE22 1430 9342 5047
Vertrekpunt: Sporthal Keerbergen
  Putsebaan 103
  3140 Keerbergen