AC Milan

De eerste dagen na de loting voor de Champions League op 24 augustus verlopen zeer hectisch. Tussen de boekingen van vliegtuig en hotel voor de verplaatsing naar Athene door, krijg ik tientallen telefoons met vragen over de verplaatsing naar AC Milan.
Navraag bij Anderlecht leert me dat we ons geen zorgen hoeven te maken wat betreft het aantal tickets. Pedro informeert bij de busmaatschappij naar de busprijzen voor bussen van 50, 58 en 76 plaatsen.
Twee weken na de loting leggen we de grote lijnen van het vertrek vast: de vertrektijden en de prijzen voor de bus, de prijs van de tickets is nog niet bekend.
Een maand later hebben er reeds 35 mensen betaald, maar merk ik nog maar weinig bekende namen op. De laatste 2 weken van de inschrijvingsperiode lopen de betalingen als een rivierstroom binnen.
Uiteindelijk bekomen we 90 mensen en nog enkelen op een reservelijst op de afsluiting van de inschrijvingsperiode. De wachtlijst is echter zo groot dat we beslissen om de tweede gewone bus te vervangen door de dubbeldekker. Sam Tours was akkoord en zo werden uiteindelijk 117 mensen ingeschreven, waarvan er 109 met de bus zullen reizen.
De voorbereidingen kunnen beginnen: er worden 2 paletten Jupiler, 1 palet Cola, een halve Kriek en enkele bakken Hoegaerden, water en Ice Tea ingehaald. Om de drank koel te kunnen houden, kopen we 6 nieuwe koelboxen en uiteindelijk wordt dan toch de bakker nog gebeld om pistolets te voorzien.

Tien dagen voor vertrek, krijg ik een onaangename verassing als ik de tickets ga afhalen.
Door een wederom supportersvriendelijke beslissing van onze “Super”manager Van Holsbeeck en ondanks 3x de belofte dat tickets geen probleem zouden zijn, kunnen wij niet beschikken over de 117 tickets, maar slechts over de 90 oorspronkelijk bestelde tickets.
Tim en ik bellen met een klein hartje de mensen die volgens het clubreglement inzake ticketverdeling uit de boot vallen.
Ik heb een troef achter de hand: via via raak ik in contact met een Italiaan die voor Inter voor de televisie werkt en die voor ons eventueel 27 tickets wil gaan halen.
Wie voor deze weg kiest, gaat dan wel mee op eigen risico om daar zonder tickets buiten te moeten blijven staan. Sommige mensen begrijpen onze selectiepolitiek en nemen teleurgesteld vrede met de zaak, voor anderen stort hun wereld haast in: vaders moeten hun kinderen vertellen dat hun reis niet kan doorgaan, anderen vrezen 1 van dé matchen der matchen te moeten missen. Mijn troef wordt door verschillende mensen overwogen, maar blijkt uiteindelijk niet nodig: van Ticketing komt de verlossende bevestiging dat we alsnog over onze 27 extra tickets kunnen beschikken.
Ik probeer alle groepen bij elkaar op de bussen te plaatsen, rekening houdend met de nood aan slaap voor onze kleinste vrienden. Uiteraard zijn er de laatste dagen nog afzeggingen, maar voor 1 keer zijn alle voorschotten betaald en kan het mij weinig deren.

Dinsdagmorgen beginnen Pedro, Duts en Maikel (als straf voor zijn frats bij RSCA – Club Brugge) alle drank in de koelkasten te steken.
We verzamelen om 21 uur in het clublokaal, waar Pedro, Mich, Duts en Maikel druk in de weer zijn om alle flesjes, koelelementen en schilferijs weer in de koelboxen te krijgen.
Er is al heel wat volk aangekomen, waardoor Valérie en ik ons ontfermen over de ticketverdeling, busindeling en bonnetjesverkoop.  Ondertussen vertrekt de dubbeldekker aan café De Welkom in Keiberg met 39 supporters aan boord. Wanneer zij in de Graffity arriveren, moeten Valérie en ik de laatste supporters ontgoochelen: alle drankbonnetjes zijn verkocht.

Om 23:30 is het zover, beide bussen zetten koers naar Milaan. In Basel wacht ons een onaangename verrassing. Na overleg wordt beslist dat de dubbeldekker de reis zal verder zetten en de gewone bus zal achterlaten. Met gemengde gevoelens roep ik “mijn” mensen de dubbeldekker op en rijden we verder naar Milaan. Een uurtje later stuurt Mich me de sms dat ook zij hun reis hebben kunnen verder zetten. Een pak stress valt weg, meer zelfs: als bij wonder voegt de gewone bus zich aan de grenscontrole weer bij ons.
Beide bussen worden ondersteboven gehaald door de Italiaanse politie, maar hun buit bedraagt niets.
Aangekomen bij San Siro begeven de 109 zich naar de tram richting centrum, waar iedereen zijn eigen weg gaat tot de match zal gaan beginnen.

Sporting wordt de eerste 5 minuten al met de neus op de feiten gedrukt. De 1-1 wordt afgekeurd en enkele minuten later staat het al 2-0. Na de rust komt Sporting beter opzetten, maar het is weer Milaan dat scoort: 3-0. Anderlecht lijkt plots verlost van alle zenuwen en speelt AC Milan van het kastje naar de muur. De bal wil echter niet tegen de netten. In 5 dolle minuten scoren we dan toch, gaat een bal tegen de paal en verprutsen we 2 mooie kansen.
Milan scoort op de tegenaanval nog het doelpunt van het té zware verdict: 4-1.

Moe kruipen we weer de bus op: we hebben het verspeeld in de eerste 5 minuten.
Voor de rest kunnen we enkel tevreden zijn met de prestatie van onze jongens. Al snel ligt iedereen in slaap, op volhouders Vandam, Hakke en Jordens na. Donderdagmorgen levert de Keiberg nog een inspanning om al het bier op te krijgen, wat ons dwingt te stoppen in Melsbroek om de dorstigen blikjes bier te laten kopen. Na een ommetje langs de Cash&Fresh om het leeggoed netjes af te leveren, arriveren we rond 14 uur weer in de Graffity.

Ondanks 2 betreurenswaardige incidenten, beschouw ik Milaan als een geslaagde trip.
Een pluim voor alle supporters om op tijd te betalen en vooral een pluim voor mijn medebestuursleden:

Tim Jordens regelde de inschrijvingen voor liefst 36 mensen, hing 2-dagelijks met mij aan de lijn om de laatste veranderingen door te geven. Ondanks afzeggingen, nieuwe aanvragen en weer afzeggingen klopte de rekening en de indeling van de bussen. Tim ontlastte ons door in zijn jeugdhuis al 15 bakken drank te koelen, op de bus te hijsen en bleef ook 2 nachten wakker om “zijn” jongens van de nodige drank te voorzien…. We weten allemaal hoe het drankverbruik van de Keibergers is… Top!
Pedro bewees wederom de onmisbare schakel van onze supportersclub te zijn. Pistolets waren in orde, de drank bleef 2,5 dagen koel, we hadden drank genoeg en ook hij bleef 2 nachten wakker om “zijn” bus van alle drank en andere zorgen te voorzien. Constant in contact met onze bus om de situatie in te kunnen schatten. Bezorgd as always, maar alles in goede banen geleid.
Duts liet zien een aanwinst te zijn voor ons bestuur. Samen met Pedro van ’s morgens tot ’s avonds in de weer om de drank koel te krijgen, de eerste nacht het onderste deel van de dubbeldekker van drank te voorzien en er tegelijkertijd voor zorgen dat we genoeg koude voorraad hadden voor zowel onderste als bovenste gedeelte van de dubbeldekker. Chapeau.
Mich was zoals elke wedstrijd paraat om voor de wedstrijd de drank in de koelboxen te steken en de bus op te hijsen. Ongetwijfeld een grote steun voor Pedro op de kleine bus om de mensen van drank te voorzien en niet te vergeten onze nationale radiozender te informeren over onze trip naar Milaan.
Buedts sleurde samen met Pedro, Mich en ik het leeggoed van De Graffity naar de Cash&Fresh en haalde 250 bakken van de Cash&Fresh naar zijn garage en/of de Graffity. Gelukkig dat we op zijn garage beroep kunnen doen als opslagplaats of we hadden het niet gered. In de weer met de drank en het leeggoed op de bus en ook de pronostiek werd niet vergeten.
Yves hielp Mich, Duts en Pedro bij het inladen van de koelboxen voor vertrek. Op de terugreis van Milaan verzorgde hij de drank op het “onderste” gedeelte van de dubbeldekker en hielp het leeggoed mee uitsorteren.

Ook speciale dank aan Maikel, die zijn frats van eind augustus voortreffelijk heeft rechtgezet en een serieuze versterking voor ons betekende tijdens deze 3 dagen en aan Marc Crol voor de hulp (zoals altijd trouwens).
Ook een pluim voor mijn vriendin, die redelijk kalm kon blijven ondanks de tientallen telefoons die voor deze wedstrijd gepleegd werden, die mee in de weer was om alle leeggoed en 250 bakken op hun plaats te krijgen en mij hielp met de bonnetjesverkoop.

Op naar Lille, met een beter sportief resultaat!

Groetjes en tot dan,
Bert

SC PURPLE HAZE INFO
E-mail: info@sc-purplehaze.be
Inschrijvingen: - Tina Brasseur
  (+32 493 51 74 07)
  - Online
Rekening (NIEUW!): BE22 1430 9342 5047
Vertrekpunt: Sporthal Keerbergen
  Putsebaan 103
  3140 Keerbergen