Lyon

Nadat we thuis Sivasspor met sprekend gemak (5-0) opzij schoven, hebben we het in de terugmatch al heel wat moeilijker met de Turkse vice-kampioen. Met een veredeld B-elftal verliezen we met 3-1. Uiteraard wordt deze nederlaag geweten aan de riante voorsprong van de heenmatch en het opstellen van het B-elftal: Met vol vertrouwen bekijken we de loting van de volgende ronde.  Op het niet-kampioenenspoor kunnen we uitkomen tegen Arsenal, Lyon, Sporting Lissabon, Panatinaikos of Stutgartt. We loten Lyon en zijn daar niet ongelukkig om: Met Arsenal ontlopen we een klepper, met Panatinaikos een dure en gevaarlijke verplaatsing en de moffen liggen ons al helemaal niet. Alleen Sporting Lissabon was beter geweest en tenslotte moesten we enkele jaren geleden absoluut niet onderdoen voor Lyon: verloren met een onterechte penalty en thuis gewonnen: Up to Lyon it is!

We weten een zeer goede prijs voor de bus te bedingen bij Luxetours, zodat we alweer de goedkoopste reisformule onder de supportersclubs kunnen aanbieden.  De aanvragen voor tickets stromen binnen.  De vaste gezichten worden overtuigd om het nog eens met de bus te wagen, zodat we uiteindelijk nog heel wat mensen moeten teleurstellen: Er zijn teveel inschrijvingen voor een nog grotere bus en te weinig om een tweede bus in te leggen.  82 Purple Hazers maken de trip, waarvan 50 met de bus.

Omstreeks 03.30 komen leden van over heel België de parking van de spothal opgesneld om richting Lyon te vertrekken. We hebben elkaar de afgelopen dagen zo opgenaaid dat niemand nog kan wachten om te vertrekken: wat een jaar zonder Europees voetbal niet doet met ’n mens!  Iets over 4 is het dan zover: Here we go! De thuisblijvers worden niet vergeten en worden door bijna alle busreizigers even gebeld om te melden dat we vertrokken zijn: zo hebben ze toch een béétje het gevoel erbij te zijn… nietwaar? We maken kennis met de nieuwe gezichten op de bus en 30 kilometer en enkele pintjes verder zit de ambiance er al goed in. Anderlecht wordt al luidkeels bezongen en natuurlijk passeert ook menig klassiekers de revue. De nieuwe gezichten kijken eerst wat raar op, maar doen daarna vrolijk mee en lijken zich best te vermaken. Uiteraard eisen na enkele honderden kilometers de pintjes hun tol en wordt er over gegaan tot het met jupiler-etiketten beplakken van in slaap gevallen passagiers of een spelletje elkaar-bekladden-met-lippenstift. Hoe dichter we Lyon naderen, hoe warmer het wordt: de eerste T-shirts worden uitgetrokken en er wordt al eens een watertje genomen om de hitte te verwerken. Anderen zetten gewoon door en willen niet van een watertussendoortje weten – ook goed!

Na een trip van ongeveer 11 uur arriveren we bij het stadion van Lyon. De hitte is amper te verdragen: meer dan 40°C – zelfs de wind is warm.  We strompelen richting de metro om het stadscentrum op te zoeken. Natuurlijk laten we aan iedereen horen wie we zijn en wat we komen doen. In het centrum gaat ieder zijn eigen weg: sommigen gaan iets eten, anderen zoeken verfrissing in een fontein of een rivier: wij houden het op een terrasje. Zelden zo veel water zien vloeien op een Europese away als vandaag, maar toch zijn er enkelen die zich aan JB-cola gaan wagen bij deze temperaturen: de klop van de voorhamer laat niet lang op zich wachten. Voor de uitbaters van het café is de drank niet koel te houden/te krijgen, gezien wij water met de fles blijven bestellen: het is echt geen weer voor alcohol. We slaan een praatje met mensen die we al lange tijd niet meer hebben gezien, vooraleer we uiteindelijk de metro nemen naar het stadion. Zoals altijd bij een Europese verplaatsing, zit ook deze metro tjokvol Anderlechtsupporters en laten we iedereen ons repertoire horen.  De CRS kan onze vocale kunsten maar matig appreciëren en schiet in pure paniek het metrostation waar we afstappen vol traangas.  We zitten als ratten in de val en proberen zo weinig mogelijk hinder op te lopen van dit zwaar irriterende goedje. Nadat de CRS op straat ook nog eens hun rubber kogels en flash balls test op de Anderlechtfans (waarbij 1 Anderlechtfan 80% van zijn gezichtsveld verliest), mogen we het stadion betreden.  Alweer laten we ons vocale talent horen en overstemmen we de reeds aanwezige “ultra’s” van Lyon: een fluitconcert van de rest van het publiek is ons deel.

Vol goede moed beginnen we aan de wedstrijd, maar de moed zakt ons snel diep in de schoenen: in geen tijd staan we 3-0 achter en is het over met de pret. Teleurgesteld druipen vele supporters al tijdens het rustsignaal af: ze kunnen de afstraffing niet aanzien. Gezien we tot een uur na de wedstrijd het stadion niet mogen verlaten, is ook buiten de tribune niet veel meer te beleven.
Moe en teleurgesteld na de 5-1 pandoering kruipen we weer de bus op en hopen we snel weer in België te zijn. Pas wanneer we bijna weer thuis zijn, verschijnen de eerste lachen alweer op de gezichten: Gilles Van Binst legt uit welke tactiek ze gebruikten om destijds de UEFA-cup te winnen… Gouden tijden…
Op naar de Europa League dan maar…

SC PURPLE HAZE INFO
E-mail: info@sc-purplehaze.be
Inschrijvingen: - Tina Brasseur
  (+32 493 51 74 07)
  - Online
Rekening (NIEUW!): BE22 1430 9342 5047
Vertrekpunt: Sporthal Keerbergen
  Putsebaan 103
  3140 Keerbergen