Hamburg

Voor de achtste finales van de Europa League 2009-2010 vindt er geen loting plaats.  Al bij de loting in december stond vast dat de winnaar van Athletico Bilbao en RSC Anderlecht het zou opnemen tegen de winnaar van het duel P$V Eindhoven en Hamburg.  Gezien Hamburg de lampenkapjes uit het tornooi knikkerde, leidt onze volgende trip ons naar het noorden van Duitsland.  Gezien de wedstrijd toch al om een plaatsje in de kwartfinale gaat, de korte afstand tot in Hamburg en de weerklank van de taferelen in Bilbao overweldigend zijn, is de vraag naar tickets van het paarswitte leger overweldigend.  Zo ook in onze supportersclub en gezien de Duitsers tegemoet komen aan de vraag naar meer beschikbare tickets voor bezoekers, kunnen alle 118 supporters de verplaatsing naar Hamburg meemaken. In totaal 3.300 supporters zullen de trip maken: een tweede vraag voor bijkomende tickets werd afgewezen.

Terwijl 66 supporters met eigen vervoer en al dan niet voor meerdere dagen naar Hamburg zullen reizen, kiezen 52 supporters voor de bus. Omwille dat niet iedereen op hetzelfde moment verlof kan of wil nemen, wordt besloten dat er afzonderlijk naar Hamburg gereisd zal worden en dat we elkaar daar wel ergens zullen opwachten.  In Duitsland ligt nog altijd sneeuw en ik ben sinds Ajax away blijven volharden in mijn overtuiging dat winterbanden niet meer nodig zouden zijn.  In Duitsland ben je sowieso in fout bij een ongeval als je geen winterbanden hebt, maar dat risico moet dan maar genomen worden.

Woensdagmiddag 10 maart pik ik mijn passagiers op en zetten we koers naar het noorden van Duitsland.  Gezien ons vroege vertrekuur hebben we weinig tot geen last van de files en zijn het alleen de werken die ons snelheid doen minderen. Uiteindelijk zijn we met de nodige plas- en rookpauzes op 6 uurtjes aan ons hotel.  Daar aangekomen blijkt er niemand de balie te bemannen en kunnen we niet eens binnen.  Wanneer we gaan checken bij de grote chef van ons hotel, die tevens ook een ander en chiquer hotel uitbaat, blijkt dat er wel degelijk iemand aanwezig moest zijn.  De receptioniste van ons hotel wordt gebeld en neemt verbazend genoeg de telefoon op.  Als we ons hotel opnieuw naderen, rijden we een knappe blondine met haar handen vol mappen voorbij.  Alweer geen teken van leven in ons hotel tot blijkt dat de blondine onze receptioniste is en zij voor ons de deur openmaakt.  We installeren ons in de kamers en vragen onze receptioniste waar we best kunnen gaan om iets te eten. De rest zit nog een paar uurtjes achter, dus we hebben tijd genoeg.

Blijkt dat er op de hoek van de straat een Italiaans restaurant gevestigd is.  Italiaans is nooit slecht, dus niet veel later zitten we daar aan tafel en kunnen we AC Milan volgen in de Champions League. Ik besluit om de traditionele spaghetti nog even uit te stellen en kies voor een pizza.  Slechte keuze volgens mijn metgezellen want zij quoteren de spaghetti als overheerlijk.  Wanneer we de rekening vereffenen, krijgen we woorden met de uitbaters van het restaurant. Hun weergave op ons grote geld is niet correct en zij willen zelf beslissen hoe groot hun fooi wel bedraagt.  Het zal er uiteindelijk toe leiden dat ze het moeten stellen met 50 cent in plaats van de voorziene 4,5 en de 15 die ze hadden betracht.

Niet veel later zitten we in een zijstraat van de Reeperbahn in de kroeg waar intussen al enkele supporters zich verzameld hadden.  Ben ik gelijk al van een heel deel tickets vanaf.  De eerste halve liters Becks gaan over de toog en er wordt hartelijk gepraat en gelachen.  Stilaan druppelen steeds meer bekenden het café binnen en groeit de groep aan tot 40 à 50 supporters.  De jukebox wordt druk bezocht en onder begeleiding van leuke deuntjes wordt er heel wat afgelachen.  Er wordt besloten om naar een discotheek op de Reeperbahn af te zakken. De supporters op eigen vervoer blijven maar toekomen en uiteindelijk feesten 80 tot 100 supporters zich door de nacht.  Omstreeks 3 uur begint de groep te slinken en rond 4 uur achten ook wij onze tijd gekomen om stilaan ons bed op te zoeken. Nog een 20-tal die-hards blijven achter en gaan nog even door de straatjes dwalen.

De busreizigers hebben er intussen niet beter op gevonden dan wekker te spelen voor diegenen die nog maar enkele uurtjes in hun bed liggen.  We worden op de hoogte gesteld dat ze zijn vertrokken en dat ze plaspauze hebben en welk lied er nu gespeeld wordt op de bus en …  BEDANKT daarvoor!  Tegen de middag aan, hebben we weer afgesproken op de Reeperbahn.  Eerst zoeken we iets om te eten en hoewel de bediening traag vooruitgaat, valt het eten best nog wel mee.  Dan begeven we ons naar het pleintje waar zowat alle Anderlechtsupporters zich gevestigd hebben.  Intussen zijn ook de busreizigers aangekomen en volgt er een hartelijke begroeting.  We installeren ons in een zijstraat dat uitgeeft op het pleintje en hebben het café voor ons alleen.  Niet veel later komen ook de Mighty Mauves ons cafeetje binnen en dat is de aanleiding om een klein songfestival te houden.  De ambiance zit er goed in en het bier vloeit zo rijkelijk dat de voorraad niet voldoende blijkt.  Overschakelen naar sterke drank is op dit moment van de dag nog geen optie en we verhuizen naar een ander café.

Daar wordt dan het vertreksein om naar de wedstrijd te gaan gegeven.  Onder begeleiding van een indrukwekkende turtle-macht worden we naar de metro begeleid. Een metrostel werd speciaal voor de Anderlechtfans vrijgehouden, maar blijkt onvoldoende mensen te kunnen herbergen.  Daar kunnen ook Turtles die supporters er nog proberen bij te duwen niets aan verhelpen. Met de volgende metro mogen we van hen niet mee, dus dienen we te wachten op een volgende gereserveerde metro.  Die brengt ons dan richting het stadion, maar we mogen niet mee tot aan de gebruikelijke metrohalte. We moeten de metro reeds enkele haltes eerder verlaten en worden daar op bussen gepropt die ons naar het stadion moeten brengen.  Bussen rijden aan en af, maar er zijn er niet genoeg om het voor deze massa supporters op een fatsoenlijke tijdspanne te laten verlopen.  Sommige supporters dreigen zelfs het begin van de match te missen, maar dat is uiteindelijk niet het geval. Op de plaats waar we door de bussen worden afgezet, volgt nog een beetje sneeuwpret terwijl we ons naar het stadion haasten. 10 minuten voor het begin van de wedstrijd heeft iedereen zijn plaats ingenomen.

De 3.300 meegereisde fans creëren een leuke sfeer en ook de spelers gaan door op hun elan van Bilbao. Al heeft schijter Jacobs toch geopteerd om nog wat behoudender aan te treden. Dit tegen een Hamburg dat aanvallend enorm sterk is, maar verdedigend toch niet uitblinkt. Al na 20 minuten staat Hamburg op een 1-0 voorsprong en hangt de 2-0 in de lucht. Enkele minuten voor de rust slaagt Van Nistelrooy erin om de bal van quasi op de doellijn toch nog voorbij Proto te werken.  Vertwijfeling alom bij de meegereisde fans, maar onze hoop laait even later alweer op. Legear krult een vrije trap tegen de netten en we gaan rusten bij een 2-1 stand.  De tweede helft wordt Anderlecht opnieuw gedomineerd door de Duitsers.  De derde goal hangt in de lucht en zal uiteindelijk ook vallen: 3-1.  In de slotminuten laat Legear tot 2 keer toe na om aan te dikken tot 3-2 of zelfs gelijk te maken.  Alleen voor doel wordt een voorzet van Lukaku naast getrapt en even later voorkomt de doelman dat zijn netten trillen. 3-1 verlies, maar niet onmogelijk om dat thuis nog recht te zetten: zo indrukwekkend was Hamburg nu ook weer niet. Vooral individuele fouten en een klasse-spits bij de tegenstander hebben ons vandaag genekt.

We nemen afscheid van de busreizigers die meteen na de wedstrijd weer naar hun bussen slenteren, terwijl wij ons in de Duitse massa vervoegen op zoek naar de juiste metro.  Onmogelijk om hier op een normale wachttijd een plaatsje in de metro te bemachtigen, dus zoeken we ons heil in een taxi.  Die hebben we veel sneller gevonden en in no time staan we weer op de Reeperbahn.  Piekes gaat op zoek naar Lange en de rest van hun busje om huiswaarts te keren, wij gaan op zoek naar eten.  Dat vinden we in een zijstraat van de Reeperbahn maar deze spaghetti mag echt wel onder 1 van de slechtste ooit gecatalogeerd worden.  Jammer dat ik de eerste spaghetti aan mij liet voorbijgaan.

Na dit desastreuze maal lopen we Xavve en co tegen het lijf en duiken we samen het café in.  Daarstraks zaten deze cafés nog bomvol supporters, nu zijn ze leeg en verlaten.  Het weerhoudt ons niet om nog een stevig feestje te bouwen. Er wordt gedronken, gedanst en meegezongen.  Xavve haalt zelfs een paaldans uit de kast.  Als het duidelijk wordt dat dit danscafé wil gaan sluiten, gaan we ernaast nog een Irish Pub binnen.  Daar is een live-optreden bezig, maar er is echt veel te veel volk en de muziek is niet al te bekend, dus keren we terug naar ons getrouwe cafeetje met de jukebox.  We bestellen onze laatste halve liters Becks of Whisky-cola’s, kiezen nog enkele plaatjes en zingen en dansen nog een laatste keer mee.

Als we het café verlaten staan de tippelmeisjes ons op te wachten.  We worden aangeklampt en uiteraard is iedereen uitverkoren om hen te vergezellen, de vrouwen in het gezelschap mogen zelfs meedoen als ze dat willen.  We bedanken voor het aanbod.

Na een korte nachtrust is iedereen weer klaar om weer naar huis te keren.  In de auto wordt nog een stevig feestje gevierd met muziek van alle soorten.  Na 6 uurtjes shaken en meezingen zijn we weer thuis en zet ik mijn passagiers weer af waar ze horen te zijn.  Nu maar hopen dat onze jongens de situatie volgende week kunnen recht trekken!
SC PURPLE HAZE INFO
E-mail: info@sc-purplehaze.be
Inschrijvingen: - Tina Brasseur
  (+32 493 51 74 07)
  - Online
Rekening (NIEUW!): BE22 1430 9342 5047
Vertrekpunt: Sporthal Keerbergen
  Putsebaan 103
  3140 Keerbergen