Getafe CF

Vlak na de loting boeken de 7 habitués direct hun trip naar Madrid: 100€ voor een vliegreisje naar een wereldstad als Madrid is een cadeau'tje!
Met Sevilla in het achterhoofd lijken 3 Madrileense nachten ons niets teveel.
Later beslissen ook nog tal van anderen om mee te reizen naar Madrid, zij het op en af vanuit Eindhoven: een gemiste kans om van het unieke Spaanse nachtleven te proeven.

We vertrekken in Zaventem op dinsdag 18 december om 15.45 en arriveren omstreeks 18.00 uur in Madrid.
De taxi brengt ons tot bij een gezellig hotel met kleine maar goede kamers, vlakbij het centrale Plaza del Sol.
Na het uitpakken van de bagage, trekken we de stad in op zoek naar wat eten.
Dadelijk een enorme opluchting voor Fozzie en de Chelle als blijkt dat ons hotel omgeven is door 4 grote Irish Pubs.
Al op de eerste avond worden zowel de paella als de spaghetti uitgeprobeerd, alvorens we het Madrileense nachtleven gaan verkennen.
Fozzie en Chelle duiken de eerste de beste Irish Pub binnen, terwijl de anderen op zoek gaan naar enig teken van leven in de Spaanse bars.
Onderweg komen we de Zuid-Brusselse delegatie van onze supportersclub tegen, die overduidelijk al enkele uurtjes langer als wij in Madrid vertoeven.
Omstreeks 12 uur belanden we in een Loungebar waar we ons in de wodka of bacardi storten...
Jammer genoeg begint het Madrileense nachtleven pas omstreeks 02.00 uur, maar we kunnen niet wachten om plezier te gaan maken en gaan op zoek naar een bar waar wél volk te vinden is..
Hilarische taferelen als we anderhalf uur door Madrid dwalen, van hot naar her gestuurd worden daarbij van deskundige commentaar voorzien van 1 van onze Brusselse vrienden: Wie nog maar oppert om ergens genoegen mee te nemen of nog even naar huis te keren, wordt door het Brusselse enthousiasme snel op andere ideeën gebrabbeld.
Uiteindelijk belanden we Lissabon-gewijs in een discotheek op 300 meter van ons hotel.
In de eerste discotheek worden we in eerste instantie nogal onvriendelijk ontvangen, maar vertellen ze ons uiteindelijk dat ze op woensdagavond 1400 mensen verwachten, wat ons doet besluiten om de dag nadien te zullen terugkeren.
We stappen dan maar de volgende discotheek binnen, waar er reeds een gezellige ambiance heerst, maar waar we geen jota van de muziek begrijpen...
Toch mengen we ons in het feestgedruis, waar onze Brusselse "gids" anderhalf uur later dan de rest door heeft dat de podiumact verzorgd wordt door een shemale.
Omstreeks 03:30 uur zoeken we onze hotelkamer weer op om na een eerste vermoeiende dag en nacht de nodige rust te nemen.

Wanneer woensdagmiddag iedereen uit zijn bed ontwaakt is, lopen we bij het buitenkomen Fozzie en Chelle tegen het lijf.
Zij hebben de Irish Pub proberen leeg te drinken tot 05.00 en hebben er een eerste ochtendwandeling door Madrid opzitten.
Na ons ontbijt/middagmaal, trekken we naar het stadion van Atlético Madrid met de bedoeling tickets te bemachtigen voor de wedstrijd van Atlético tegen Panatinaikos op donderdagavond.
De prijzen liggen naar Spaanse normen redelijk hoog: tussen 30 en 70€.
Na een wandeling van bijna 2 uur, zijn we terug aan het hotel en beginnen we de troepen te verzamelen.
Een deel van de mannen van Ryan Air, die 's morgens na de wedstrijd alweer naar huis moeten, zijn ondertussen in de stamkroeg van Chelle en Fozzie aangekomen, de anderen zijn na aankomst op de luchthaven direct naar het stadion getrokken.
Ik ga nog enkele supporters van hun tickets voorzien, terwijl de anderen de rest van de supportersclub opzoekt in de stamkroeg van Chelle en Fozzie.
Nadat Mik een deel van de plaatselijke straathoeren heeft kunnen observeren, vervoegen we de supportersclub in de Irish pub, waar ook de mannen van le But zijn neergestreken.
Met de metro begeven we ons naar het stadion van Getafe, waar toch een 1000-tal paarswitte fans zijn opgedaagd.
Hoewel Getafe technisch sterker is en sneller combineert dan ons wederom ontzettend zwak Anderlecht, krijgen we toch kansen.
Al snel komen we na een afgeweken bal op achterstand en is het  wachten op goed nieuws vanuit Hapoel Tel Aviv.
Thereau besluit voor een lege kooi een voorzet op 20 cm hoogte naast te koppen: De supporters hebben tenslotte bibbergeld betaald.
In een ijzige wind slaan we de taferelen gade en schudden ons hoofd: welke 1000 idioten hebben het  tegen beter weten in weer in hun hoofd gehaald om ook naar de match te komen?
Tot een smsje ons op de hoogte brengt dat Aalborg 0-1 leidt op het veld van Tel Aviv: Er komt wat ambiance in de supportersschare en het blijkt onze ploeg te inspireren, we gaan zowaar een beetje meevoetballen.
Wanneer een grapjas ons meedeelt dat het 0-2 is geworden in Tel Aviv , zijn we gerustgesteld.
Tijdens de rust wordt echter bekend dat het 1-1 geworden is in plaats van 0-2.
De twijfel slaat weer toe, niet in het minst bij G. van Leuven, die te voet naar de Noordpool zou trekken als we ons in deze groep niet konden kwalificeren.
Na de rust demonstreert Getafe balbezit en snelle balcirculatie en lopen ze simpel uit tot  2-0.
We staan erbij en kijken ernaar: dit is toch te gek voor woorden.
Als we de verlossende smsjes krijgen dat Aalborg 1-2 en 1-3 voorgekomen is, weten we dat de kwalificatie binnen is en besluiten we met enig gevoel voor sarcasme de kwalificatie te vieren:
“We gonna win the cup”, “We had the time of our lives”, “Que sera, sera”, “Wij zijn een wereldploeg”, “Oleeeeeeeeeeee Oleeeeeeeeeeee”… klinken uit de 1000 meegereisde kelen.
Thereau scoort bij zijn derde kans uiteindelijk toch nog de eerredder, maar de ploeg wordt terecht op een fluitconcert getrakteerd wanneer ze de supporters komen groeten.

We hebben niet veel zin om alweer 1,5 uur op de metro naar het centrum te zitten en besluiten een taxi te zoeken.
Die vind je in heel Madrid, behalve aan een voetbalstadion waar een paar 1000 mensen na de match naar huis willen.
Dan toch maar met de metro: de politie ziet na enkele minuten eindelijk in dat het geen zin heeft de 1000 fans elk 1 voor 1 hun metroticket te laten kopen en zet de poorten open zodat we gratis weer naar het centrum van Madrid kunnen.
Toch ondernemen we nog een poging om bij het eerstvolgende metrostation opnieuw een taxi op te zoeken.
Jammer genoeg is er geen meer te vinden en moeten we voor de volgende metro wél een kaartje kopen.
Weer aangekomen op Plaza Del Sol scheiden onze wegen: de mannen van Ryan Air keren alweer terug naar de luchthaven, op Andy en Marc Goossens na. Zij vergezellen Chelle en Fozzie naar de Irish Pub, terwijl de andere 5 weer de disco gaan opzoeken.
In de disco waar 1400 man verwacht werd, zijn we vandaag niet welkom: daar toeristen geen 7 paar schoenen bijhebben om wél binnen te mogen, keren we terug naar de disco van de eerste nacht.
De Spaanse lounge in zaal 1 worden we al snel beu, maar in zaal 2, met meer Europese en ambiance muziek, zit de sfeer er al snel in.
We mengen ons tussen de Spaanse chica’s en hun loverboys en vieren de kwalificatie tot een kot in de nacht.
Omstreeks 5 uur keren we weer naar het hotel: van Fozzie en Chelle geen spoor.

Donderdagmorgen houden we ons bezig met shoppen voor Kerst en het bezoeken van Real’s Bernabéu.
Het stadion is ondertussen nog groter geworden dan de laatste keer we hier op bezoek waren.
Feilloos duiden we aan waar we met onze 80 Purple Hazers een kwartier lang de sfeer erin hielden bij onze 0-1 voorsprong.
De veiligheidsagente die ons vriendelijk aanwijst waar de coach van Real in zijn dug-out zit, lopen we straal voorbij, recht naar de dug-out van de bezoekers.
Tot grote hilariteit van de agente bootsen we Antheunis na toen Aruna ons daar op een 0-1 voorsprong bracht.
Na onze persconferentie, waarin we de pers konden meedelen dat  we goede zaken gezien hadden, maar ook bepaalde taken niet goed werden uitgevoerd en er te veel afval in ons spel zat, werden we uitgezwaaid door onze toehoorders van de veiligheid: Santé! (in vlekkeloos Nederlands)
Het is beginnen regenen en de zin om voor 30€ in de regen naar Atlético – Panatinaikos te gaan kijken, vloeit snel weg.
Alleen Yves zou graag het stadion van Atlético aandoen en de wedstrijd meemaken.
Zijn ontgoocheling over het missen van deze match, ebt snel weg wanneer we Chelle en Fozzie gaan opzoeken in hun Irish bar: studentes en knappe grietjes achter den toog… oelalala party time in the Irish pub tonight.
Al snel worden WIJ bij HEN op de foto gevraagd: een aanbod dat sympathieke Belgen als wij uiteráárd niet afwimpelen.
Als we terugkomen van een zeer snelle hap, blijken de studentes straalbezopen te zijn vertrokken, maar geen nood: ze hebben extra miekes achter de toog gezet… en wa voor miekes!!!
Terwijl een bandje een uur lang soundcheckt “yeahyeah, sisisisisi, yeah yeah”, storten wij ons in de drank.
Maakt u zich geen illusies: we halen zelfs niet wat Chelle en Fozzie op 1 halve dag verzet hebben: meermaals per avond krijgen ze een Guinness van het huis aangeboden… en wij hun chips maar naar binnen spelen.
Het bandje speelt nog bekende muziek, zodat de ambiance er goed inzit.
Als Fozzie en Chelle het na hun 30e Guinness voor bekeken houden, bestellen wij nog een extra fles wodka bij.
Yves heeft zich ondertussen in de aandacht van 2 Spaanse chica’s gewerkt, maar de 1e besluit na het optreden en een dansje een andere uitgaansbuurt op te zoeken (na héél wat kussen, het moet gezegd) en de 2e mag niet dansen van haar vriendje, die net als zij in de Irish Pub werkt.
Geen nood Yves, het andere meisje achter de toog is veel, véél knapper.
Na een paar leuke babbels tussen het werken door en nog een wodka-fanta, koopt casanova de lady een roos en vraagt haar ten dans, waar ze gretig op ingaat.
Enkele minuten paradijs op aarde later, krijgen we nog enkele foto’s met de dames en is het tijd om nog even gaan te rusten voor we weer naar België vertrekken.

Op de luchthaven kan blijkbaar niemand ons helpen om in te checken.
Helemaal niet nodig: er staan automatische incheck-automaten… het is natuurlijk handig om weten hoe zulke dingen werken.
Na een grondige studie van het apparaat, blijkt het nog tamelijk eenvoudig te werken en kunnen we tijdens een laatste fastfood-maaltijd wachten op een telefoontje dat onze volgende tegenstander zal meedelen.
Geroep door het hele restaurant vanuit de wachtende rij mensen aan de toog naar de tafels waar de rest zit te wachten: “YES, Bordeaux!!”
Sportief een haalbare kaart, maar jammer genoeg al eens geweest en weer moeilijk (of makkelijk, maar duur) te bereiken.
Na een uur vertraging kunnen we eindelijk onze vlieger naar Zaventem nemen, waar het tot onze grote verbazing wit zag van de sneeuw.
Tegelijkertijd was er een smogalarm afgekondigd, wat de trip naar huis nog een beetje langer deed verlopen.

Al bij al weer een topverplaatsing en laat ons hopen dat we de volgende keer in warmere tijden mogen weerkeren.
Irish pub: La Fontana de Oro… we’ll be back!

Op naar Bordeaux!

SC PURPLE HAZE INFO
E-mail: info@sc-purplehaze.be
Inschrijvingen: - Tina Brasseur
  (+32 493 51 74 07)
  - Online
Rekening (NIEUW!): BE22 1430 9342 5047
Vertrekpunt: Sporthal Keerbergen
  Putsebaan 103
  3140 Keerbergen