Chelsea FC

Deze editie mogen we 2 keer naar Engeland, keer op keer een hoogtepunt voor een voetbalsupporter. De eerste keer is de bestemming Londen, wijk Chelsea. Vooral de hype rond de BBC-reportage omtrent de Chelsea headhunters en de aanwezigheid op het Europese toneel van de laatste jaren, blijken aan de basis te liggen van de massale interesse voor deze wedstrijd. Sommige anciens zijn in de jaren ’80 (’90?) nog op regelmatige basis op bezoek geweest bij Chelsea, de jongeren, die niet meedoen aan de hype rond de reportage, moeten van Chelsea niets weten. Een onwetende 14-jarige supporter uit onze supportersclub krijgt het ongewild aan de stok met een groepje oudere supporters in K4: het leidt tot een opstootje tussen de groep ouderen en de jongeren en leden van onze SC die de jonge snaak te hulp schieten. De toon is gezet.

Aanvankelijk wordt gevreesd voor een tekort aan tickets voor het bezoekersvak. Sommige supporters worden helemaal paranoia bij de gedachte dat ze deze match zullen moeten missen. Uiteindelijk geraakt elke Anderlechtsupporter, die het wel, aan een ticketje voor het bezoekersvak: met 3500 zullen we naar Londen afzakken.

Op mijn werk zijn we in een fase aanbeland, waarin we de bazen uitleg moeten verschaffen over het nieuwe systeem dat we ontwikkeld hebben. Na lang zeuren, krijg ik uiteindelijk verlof: 1 dag, geen 2: dat wil zeggen: alleen de dag van de wedstrijd. Met de dubbeldekker vertrekken we ’s morgens naar Londen. Het wordt 1 van de saaiste busritten ooit, de sfeer zit er nooit echt in: het kan ook moeilijk anders want de vaste gezichten zitten niet echt bij elkaar… Wat ook niet mogelijk is op een dubbeldekker. In Chelsea valt al evenmin veel te beleven. We brengen onze dag door met een hapje eten en vele pintjes te drinken.

De match dan maar: Fenomenale support van de paarswitte aanhang, het valt niet anders te verwoorden. Dit is de eerste Europese uitmatch dat ik gezichten terugzie, die ik me slechts vaag kan herinneren vanuit mijn jeugdjaren op Anderlecht. Vele oude gezichten zijn nog eens buiten gekomen voor deze wedstrijd. De sfeer zit er dan ook goed in, zo goed zelfs dat op de Belgische tv meermaals aan televisiekijkend Vlaanderen vermeld wordt dat het wel degelijk de Anderlechtsupporters zijn, die men kan horen zingen. Met onze 3500 man, blazen we de Chelsea-aanhang gewoon weg. 105 minuten lang gaat het zo door, zelfs mensen die zich anders nooit laten meeslepen, staan nu vrolijk mee te doen: schitterend. Bovendien speelt ons Anderlecht helemaal zo slecht niet. Veel kansen krijgt Chelsea niet en jammer genoeg besluit Vandenborre van ver op de paal. Het vertrouwen is gesterkt na een hopeloze vorige editie. Met een 1-0 verlies keren we weer naar de bussen en naar huis.

Jammer genoeg missen we net de laatste boot in Dover, wat betekent dat we 2 uur moeten wachten, aangezien het vrachtverkeer nu voorrang heeft. Bovendien is het ook nog eens druk op de Belgische autostrades.. daar gaat mijn uitleg aan de bazen. Weinig geslapen, genoeg gedronken, geen kans om te verfrissen, spring ik in Keerbergen uit de bus, mijn wagen in en op weg naar Brussel. Snel even verfrist in de toiletten en de “klas” in, waar mijn collega de bazen aan het onderwijzen is. 20 paar ogen staren mij aan alsof ik van Mars kom. Gelukkig kunnen de bazen, die weet hebben van mijn voetbalinteresse, erom lachen. Mooi zo, kan ik het voor de verplaatsing naar Liverpool, waarvoor ik géén vakantie krijg, nog eens proberen.

Up to Liverpool!

SC PURPLE HAZE INFO
E-mail: info@sc-purplehaze.be
Inschrijvingen: - Tina Brasseur
  (+32 493 51 74 07)
  - Online
Rekening (NIEUW!): BE22 1430 9342 5047
Vertrekpunt: Sporthal Keerbergen
  Putsebaan 103
  3140 Keerbergen