Celtic Glasgow

Voor de verplaatsing naar Celtic Glasgow besluit het bestuur om gebruik te maken van de chartervlucht, die de supportersclub van Leuven heeft ingelegd. Ik associeer het Europese reizen vooralsnog als een busaangelegenheid en besluit met de supportersclub van Lommel mee naar Glasgow te reizen. Wij vertrekken op dinsdagavond, de luchtvaarders vertrekken op woensdagmorgen.

Op dinsdagavond speelt Brugge thuis tegen AC Milan. Net als we Brugge passeren horen we op de radio AC Milan op voorsprong komen. Er wordt al een kort feestje gebouwd op het verlies van onze aartsrivaal. Op de boot kijken we samen met tal van supportersclubs op de kleine tv’tjes naar de samenvattingen van de gespeelde Champions League matchen. Voor de samenvatting van Brugge – AC Milan heerst er absolute stilte: uiteraard kent iedereen de uitslag al, maar het is uiteraard leuker om de details te kennen. Bij de 0-1 veert de hele boot recht en begint het feestje. Supporters lopen met de reddingsboei rond de hals over het dek, de bemanning achter hen aan, anderen lopen uitbundig heen en weer met ander boordmateriaal. De bemanning is zichtbaar blij wanneer ons kleine legertje in Dover weer van de boot rijdt. Na een lange tocht door Engeland en de prachtige natuur van de Schotse Lowlands, komen we omstreeks 8.30 in Glasgow aan. De politie was duidelijk niet berekend op dergelijke vroege aankomst van de bezoekers en snel wordt een bezoekersparking geïmproviseerd. Uiteraard vallen we eerst de fanshop binnen, die in allerijl wordt opengedaan, maar de shirts van Larsson blijken niet voldoende in stock te zijn. De verkoopster probeert nog “Valgaeren?” en blijft verwonderd achter bij het hoongelach van de paarswitte fans. Dan trekken we maar verder de stad in. We wandelen door de straten en het is schrijnend om zien hoe 1 van de grote straten, die toegang tot het centrum verschaffen, bebouwd is met dergelijke bunkers met verrot hout als deuren en ramen. We duiken het eerste beste café binnen, waar ons ontvangstcomité al klaar zit. De Schotten schuiven hun 5 stoelen weer aan de bar en komen gezellig bij de 30 Anderlechtfans zitten. Er wordt honderduit verteld, gelachen, gezongen en gedronken. We proberen de speciale hoedjes van Guiness te bemachtigen, maar de uitbaatster stelt slechts enkele hoeden becshikbaar. Ik krijg een bericht van de rest van de groep die met het vliegtuig tot in Glasgow gekomen is en ik begeleid hen via de telefoon naar een café in het centrum van de stad, waar wij intussen onze intrek genomen hebben. Het is een hartelijk weerzien en de Schotten vinden het allemaal geweldig: er wordt gedold over hoeveel keer Larsson vanavond zal scoren, de brave man wordt uitgelachen.

Uiteindelijk vertrekken we naar het stadion, waar de sfeer net iets grimmiger is. De Belgen zijn niet zo gedisciplineerd als de Schotse Bobbies wel zouden willen en de brave Schotten van de ganse dag, laten het nu niet na om te komen provoceren. Ook in het stadion gaan de provocaties langs beide kanten door. Anderlecht probeert zich vocaal van zijn beste kant te laten horen, wat eigenlijk best wel lukt. Alleen worden we “net” overstemt wanneer de Schotten zich massaal rechtzetten. Hun repertoire is niet erg gevarieerd, maar wel massaal gekend. Al zeer snel staan we 3-0 achter, u mag raden wie er in quasi elk doelpunt een voet had: juist, Larsson! We laten het niet aan ons hart komen en blijven onze Sporting luidkeels aanmoedigen. Uiteindelijk verliezen we met 3-1. Na de wedstrijd komt Roger Vanden Stock de supporters bedanken voor hun geweldige steun en zingt zowaar enkele hits mee. Wanneer de supportersschare daarop overschakelt naar het hekelen van Standard, de tegenstander van komende zondag, haakt Roger af… aandacht voor het eigen team is de boodschap.

Terwijl de anderen weer op de bus naar de luchthaven kruipen, kruipen wij op de bus weer naar Lommel. De ontgoocheling over de snelle beslissende plooi is groot en al snel ligt iedereen te slapen. Wanneer we de volgende dag weer van de boot rijden, stort vrijwel de hele bus zich in de alcohol. Gecombineerd met foute films als Scary Movie en Not Another Teen Movie, levert het de hele weg tot Lommel hilarische lachbuien op. Ondanks verlies dus nog altijd klaar voor een spetterende 21e verjaardag!

Bij aankomst in Lommel blijkt de battrij van mijn GSM af te zijn en heb ik nog net genoeg geld om met de trein tot in Mechelen te geraken. In Mechelen valt geen enkele buschauffeur om te praten me alsnog op de bus mee naar huis te nemen. De GSM blijft dienst weigeren. In het studentencafé waar ze mij intussen toch al kennen, mag ik uiteindelijk een telefoontje naar huis doen. Mijn pa zal me komen halen na afloop van zijn afspraken: zonder geld in een café waar niets op de poef mag, een onbepaalde tijd moeten wachten… niet aan te raden. Soit, enkele uren later ben ik eindelijk thuis. 2 dagen later, op mijn 21e verjaardag, breek ik een stuk van mijn bot van mijn enkel tijdens een wedstrijdje voetbal: enkel in het gips en weg avondje stappen om mijn verjaardag te gaan vieren. Alsof het nog niet erg genoeg is, verliest ons geliefde Sporting een dag later thuis met 1-4 van Standard.

De 21e verjaardag de mooiste van allemaal? Sla ‘m over als je kan!

Op naar Munchen!

Bert

SC PURPLE HAZE INFO
E-mail: info@sc-purplehaze.be
Inschrijvingen: - Tina Brasseur
  (+32 493 51 74 07)
  - Online
Rekening (NIEUW!): BE22 1430 9342 5047
Vertrekpunt: Sporthal Keerbergen
  Putsebaan 103
  3140 Keerbergen