Vrijgezellenweekend Bram Verlinden
Bram Verlinden gaat trouwen in de zomer van 2013! Aangezien er na het seizoen – met aansluitend tornooi – niet veel tijd meer overblijft besluiten we om zijn vrijgezellen te vieren tijdens het seizoen. Ook dan blijven er niet veel opties meer over zodat we Bram nu al maar op de hoogte brengen van wanneer hij zich dient vrij te houden. Meer zelfs: er wordt besloten om er een weekendje op uit te trekken zodat we aan Bram meedelen dat hij zich van vrijdagmorgen 22 maart 2013 tot en met maandagavond 25 maart 2013 moet vrijmaken! De bestemming wordt Center Parcs De Vossemeren in Lommel. Jammer genoeg wordt er een mail per ongeluk doorgestuurd naar Bram – geen probleem: we doen er alles aan om hem toch nog zenuwachtig te maken.

Een gewone vrijdagavond, Februari 2013;
In samenspraak met Inne – Bram’s verloofde – pikken we Bram op voor zijn vrijgezellenfeest! Volledig de kluts kwijt omdat dit niet het vooropgestelde weekend was, kost het ons heel wat moeite om hem in de wagen te krijgen. Hij gelooft er nog steeds niets van, maar naarmate hij merkt dat we niet lachen gaat hij toch mee. Waar hij eerst nog even bezorgd was over het al dan niet aanwezig zijn van zijn lenzen-doosjes, vraagt hij niet veel later of we wel voldoende condooms bijhebben! Quote genoteerd Bram! We besluiten dat het na 15 minuutjes wel genoeg geweest is en willen hem terug thuis afzetten. Onderweg naar huis vertelt Bram dat hij nu plots begrijpt waarom zijn bazin hem nog bepaalde taken liet uitvoeren. Eens terug op zijn oprit wil hij ons nog wijsmaken dat hij het doorhad: goed geprobeerd! Volgende maand iets minder klagen en zagen dat je moe bent als we voor echt komen!

Begin maart 2013;
Minder dan een maand resten er ons nog dus brengen we Bram maar op de hoogte van welke benodigdheden hij allemaal nodig zal hebben op zijn weekend. Vooral de stafkaart van Malmedy, een éénpersoonstent en de slaapzak zorgen bij zowel Bram als Inne voor enige achterdocht. Gaan we dan toch niet naar Center Parcs, is het de bedoeling dat Bram in zijn eentje zijn weg vindt, moet hij buiten slapen met dit koude weer? Inne wordt gerustgesteld, Bram laten we uiteraard in zijn angst. Verder geven we Bram ook enkele vooropdrachten. Zo moet hij de 31 jaartallen waarin Anderlecht kampioen werd instuderen, ‘Team Spirit’ en ‘Weekend aan zee’ zal hij zeker moeten bekijken op voorhand, ook aflevering 6 van ‘Band of Brothers’ staat op zijn lijstje. Tot slot: hij zal ook het Macedonische volkslied van buiten moeten leren. Pas enkele dagen voor het effectieve vertrek komt Bram tot het besef dat het op dezelfde dag ook Macedonie – Belgie is...

Donderdag 21 maart 2013;
Ook al vertrekken we pas op vrijdagmorgen, toch besluiten we om Bram op donderdagavond al even op te halen. Deze keer hadden we hem wel verwittigd dat hij vanaf donderdagavond 18u00 STIPT ter onzer beschikking diende te staan. Om vijf na zes bel ik hem even op en probeer hem wijs te maken dat we aan zijn deur staan te wachten. Jammer genoeg staat Bram blijkbaar zelf net bij een venster zodat hij mijn mopje meteen doorheeft. Rond 21u00 arriveren we dan toch bij Bram thuis. We gaan binnen, nemen al zijn spullen en boeien Bram vast met strips. De ‘niet te hard aanspannen’ van Inne laten we uiteraard naast ons liggen... We blinddoeken Bram en zetten hem in de auto. 50m verder laten we hem uit de wagen, blinddoek af en tot morgen! Al toeterend maken we er de hele buurt attent op dat Bram geboeid terug naar huis loopt!

Vrijdag 22 maart 2013;
Al vroeg verzamelen we in de bamboebar. Anneke wil speciaal voor ons een uurtje vroeger opendoen waardoor we rond 9u de eerste pintjes kunnen drinken. We laden alle spullen en drank zo goed als mogelijk in de auto’s, en wanneer Yentof en Yorick met Bram arriveren is het tijd om zijn bagage te controleren. Blijkbaar heeft Bram zijn huiswerk wel goed gemaakt: enkel de bikini blijkt niet volledig in orde te zijn. Jammer, maar -3 is het startsaldo.
We leggen Bram even kort uit wat de bedoeling is van zijn weekend: 74 punten verzamelen. Punten kan hij verdienen bij allerhande opdrachten of spelletjes, maar hij zal ook minpunten aangesmeerd krijgen.
Alvorens te vertrekken testen we nog even Bram’s kennis van de Purple Haze geschiedenis. Elk aanwezig bestuurslid heeft een vraag voorzien, en al meteen wordt duidelijk dat Bram last heeft van een abnormale hoge dosis stress. Wanneer Maikel hem vraagt of we over alle jaren heen met meer of minder dan 1900 supporters aanwezig waren op de Europese verplaatsingen antwoordt hij correct Ja! Jammer genoeg vervolgt hij daarop met een schatting van ongeveer 1600. Punten verdiend Bram, maar 1600 is niet bepaald meer dan 1900. Hilariteit alom – Bram raakt maar niet gerustgesteld. Als we hem daarna terug vastmaken met strips en hem de eerste tips geven om de route te ontdekken komt Lommel al vrij snel als antwoord. Het is dus wel duidelijk dat Bram een vermoeden heeft naar waar we trekken, maar uiteindelijk weet hij toch Heist als eerste tussenstop te raden.
Ik rij met Bert en Maikel even voorop en we verstoppen onze vlag in het bezoekersvak. Bram vindt de vlag binnen de vooropgestelde tijd en dan mag hij alweer raden naar de volgende stop. Van de tip elf in twee keer maakt Bram vijf en half. Bij de tweede tip komt Lommel alweer naar boven en als even later Aalst als antwoord komt is het duidelijk dat Bram 1. het thema nog niet doorheeft en 2. toch wel overtuigd is van Lommel als bestemming. Westerlo it is echter en ook hier lukt het Bram om onze vlag te heroveren. Geel kan hij nog raden maar wanneer de volgende bestemming het Nederlandse Bergeijk is lukt het Bram niet om van de toch wel goede tips iets te maken. Meer zelfs: we naderen Lommel en zien plots een wegwijzer: DE VOSSEMEREN! We maken aanstalten om af te slaan maar besluiten toch maar op de hoofdbaan te blijven. Vreemd, we rijden Lommel door en zien plots verkeersborden: WELKOM IN NEDERLAND! Bram is het nu helemaal kwijt. Wat komen wij in godsnaam in Nederland doen?
Aangezien er een schitterende lente zon aan de hemel staat besluiten we even aan de kant van te weg te stoppen. Er zijn nog wat koffiekoeken, en we drinken een pintje.... Bram vraagt waar we naartoe rijden, maar dat zeggen we uiteraard niet.
Als we even later aankomen vraagt hij ons hoe had hij in godsnaam RKVV Bergeijk kunnen raden? Tjah Bram, het konden niet allemaal kado’tjes zijn natuurlijk!
We raken echter wel onder de indruk van de Nederlandse infrastructuur. Wanneer we aan enkele aanwezigen onze bedoeling uitleggen zijn ze helemaal mee met onze frats zodat we ook hier weer onze vlag kunnen verstoppen. Uit het gesprek leren we ook nog dat Bergeijk vergelijkbaar is met een Belgische 1e provincialer. Ik ken maar weinig ploegen uit 1e provinciale met 7 perfecte velden en een zittribune aan het hoofdveld. Knap!
We blinddoeken Bram en houden halte aan de McDonalds van Lommel. Bram heeft geen flauw idee waar we ergens zijn, we geven hem een menu en laten hem ondertussen de laatste halte raden: Lommel. We merken de opluchting in zijn stem, dan toch!
We klimmen ons in het bezoekersvak en ook hier mag Bram de vlag zoeken. Altijd leuk als je in een stadion wat bomen in je vak terugvindt.
Voor extra punten moet hij over de omheining klauteren en met onze vlag het veld over lopen en terug keren. Een Olympische toptijd is het niet, maar Bram legt de 200m met overtuiging af. We maken nog even tijd voor een groepsfoto op den draad en wandelen weer naar buiten. Dat bomen in een supportersvak al eens leuk kunnen zijn om een vlag te verstoppen begrijpen we best, ze zijn bij winderig weer echter ook levensgevaarlijk. Een losse tak valt naar beneden en mist op enkele cm’s na Maikel. Het weekend had hier al wel eens afgelopen kunnen geweest zijn. We bezorgen Bram een stratenplan van Lommel en sturen hem te voet op pad richting Center Parcs. Tijd genoeg voor de rest om de wagens al te gaan uitladen aan de bungalow en weer richting ingang te vorderen. Daar wachten we onze vriend op in de houten wachttoren. Bij het zien van een vrijgezel en 9 andere mannen, als ook de aanwezigheid van onze bak bier, moeten we nog even een parkreglement ondertekenen. Geen probleem, we zijn hier niet om ruzie te maken maar om in alle rust een vrijgezellenfeestje te bouwen. De oma en de mama van Yorick en Yentof hebben voor ons spaghettisaus klaargemaakt zodat we enkel nog wat pasta moeten koken voor ons avondmaal. Terwijl Maikel zich ontpopt tot kok van’t weekend laten we Bram zijn tent opzetten aan onze bungalow. Hij is er toch niet echt gerust op en vraagt meermaals : ‘Ik moet daar toch niet echt in slapen? Ik ga bevriezen!’ Na het avondmaal genieten we nog van een lekkere pannenkoek – eveneens gemaakt door de oma van de broertjes – of een lekkere mama – gemaakt door Jelle zijn wafel! Natuurlijk hoort bij elke vrijgezellen een kado’tje : we hebben een T-Shirt laten maken voor Bram als aandenken. Vooraan herinneren we hem aan zijn quote een maandje geleden : HEDDE GIJ CONDOMEN BIJ? Even later tonen we allemaal onze t-shirt en zo gaan we samen op stap voor de eerste feestavond.
In Neerpelt mag Bram eerst nog even een vrijworp naar de basketring gooien. Na 10 beurten staat de teller nog steeds op 0, we gaan akkoord met een extra worp en deze gaat er wel in. Proficiat: 1 punt verdiend! We haasten ons daarna terug naar Centerparcs voor de wedstrijd Macedonie – Belgie. Bram wordt verkleed als Rode Duivel, alleen moet hij wel meezingen met het Macedonische volkslied. Of dit in het Cyrilissch of het Latijns was, dat mocht hij dan nog zelf kiezen. Weliswaar met de tekst als hulpmiddel zingt Bram het volkslied volledig mee, meer zelfs: hij wijst ons erop dat de gezongen versie op TV niet de officiele versie is. Puntjes zijn binnen menne vriend! Tijdens de wedstrijd verdwijnen de pintjes sneller dan ze komen in onze kelen, en het feest is compleet wanneer de Belgen de wedstrijd winnen. Bram kan de wave door de tent laten gaan en Brazil en We gonna win the cup klinken door het maar matig gevulde clubhouse, maar de sfeer zit erin. Aangezien de clubhouse meteen na de wedstrijd leegloopt en we in de bungalow goedkopere pintjes hebben, zakken we terug af naar onze bungalow. Er worden nog menig wedstrijdjes FIFA gespeeld, al is niet iedereen tevreden over de instellingen. Meteen heeft elke verliezer dit weekend een schitterend excuus! We laten Bram nog even naar Inne bellen om haar gerust te stellen dat alles goed gaat. ’t Is te zeggen: hij moet zijn telefoon op speaker zetten en haar wijsmaken dat hij wel degelijk in Malmedy de weg heeft moeten zoeken en nu net zijn tentje opgezet heeft. Hij speelt het spel geweldig mee, en zelfs wanneer Inne zich boos maakt wijkt hij niet af van het plan! Met een klein schuldgevoel maar met geweldig grote pretoogjes legt hij af als we hem aanmanen af te ronden. Vrijdag is voor iedereen het einde van de werkweek en dus kruipen de meesten vrij snel hun bed in. Morgen wacht er immers een lange zware dag voor de vrijgezel!

Zaterdag 23 maart 2013;
Rond 9u ontwaken de vroege vogels – sommigen gaan naar het winkeltje voor brood, spek en eieren. Anderen starten al meteen met een revanche match op de playstation. Het ontbijt smaakt bij iedereen – en de hoofdpijn vermindert bij de meesten. We nemen met Bram de dagplanning door en alvorens het kot te verlaten laten we hem nog even een kruiswoordraadsel invullen over zijn Europese verplaatsingen met Anderlecht. Hij scoort minder goed dan we verwacht hadden – maar bij de opsomming van de 31 landstitels van RSCA maakt hij dit goed. We vertrekken voor een partijtje voetbal, en aangezien het berenkoud is moet Bram natuurlijk eerst opgewarmd worden. Hoewel hij nog wat last heeft van een kater loopt hij mooi zijn rondjes, enkele situps en iets wat moet doorgaan voor pompen. Klaar voor de match! De ploegen worden verdeeld en de wedstrijd verloopt vrij gelijkopgaand. We sluiten af met een penaltykoning, en beseffen allemaal dat onze conditie niet meer is wat ze voor sommigen ooit geweest is. ’s Middags genieten we van verse croque monsieurkes, en overlopen we al even de opdrachten voor de namiddag. Onderweg naar het zwembad krijgt Bram de kans om punten te scoren: zo zal hij bij een willekeurig huis moeten aanbellen en er prompt ‘Veel te mooi’ zingen. Gelukkig belt hij aan bij een Nederlands gezin, de vrouw des huizes doet open en is zo enthousiast dat ze er heel de familie bijhaalt. Bram zingt voortreffelijk en naarmate het refrein vordert gaat ook zijn stem de hoogte in. Knap! Bij een volgend huis moet hij proberen de wc borstel te stelen. Hij belt aan en legt uit dat hij dringend naar het toilet moet, maar dat het nog ver is naar ons huisje... Hij doet verwoedde pogingen om binnen te mogen maar de brave man wil er niet van weten. Opdracht mislukt!

Bij een Duitse bende scoort hij punten door haasje over te doen, en bijna scoort hij de hoofdprijs door drie dames te vinden die samen 74 jaar oud zijn. Helaas komt hij 20 jaar te kort, goede schatting! Eén van de voorwerpen die Bram zelf moest meebrengen was een pornofilm. Deze moet hij nu verkopen voor 1EUR, en al bij de tweede poging is hij zijn DVD kwijt. Geen nood – hij had er voor zekerheid twee meegebracht, die andere houden we nog wel even bij! In het zwembad moet hij natuurlijk zijn bikini dragen – en wij kopen voor hem zwembandjes. Vooral leuk wanneer hij na 5 minuten zwembad al een collega tegen komt. In het grote golfbad, geven we Bram de opdracht om een drijfmat te veroveren. Zijn ze bezet? Dan moet hij er maar iemand afduwen... Kiest hij de mat uit waar net een walvis-vrouw op ligt te rusten.. We amuseren ons in de monkey slide en de wildwaterbaan, maar belanden al snel als tamzakken in de jacuzzi. Er worden verschillende oude verhalen terug bovengehaald en we sluiten af met een paar spelletjes ‘voetbalploegen raden’. Na een ronde of 5 kent iedereen nu wel de ploegen met een X of een Y en besluiten we dat het goed geweest is. We eten snel iets en verplaatsen ons naar de bar. Cocktails afgewisseld met bier worden aangebracht, en wanneer Angels uit de boxen galmt zingt de hele bende mee tot groot jolijt van de tafels rond ons. Even later is het tijd om ons op te maken voor een potje bowling. Uiteraard mag Bram niet zomaar winnen of verliezen; voor 10 extra punten moet hij zorgen dat hij uitkomt op 74. Na 7 beurten staat zijn teller op 73. In de resterende beurten mag hij dus nog maximaal 1 kegel omgooien. Niemand gelooft in zijn kansen maar bij zijn eerste poging kegelt hij afgemeten de buitenste kegel omver. De resterende ballen starten en eindigen in de goot zodat hij mooi afsluit met 74 punten. Klasse! Het is ondertussen beginnen sneeuwen en we overleggen even de plannen voor de verdere avond.
Aangezien het clubhouse op vrijdagavond niet volgelopen was besluiten we onze plannen voor zaterdagavond aan te passen. Ipv de traditionele karaoke avond gaan we op stap in Lommel. Tom en Roet zullen rijden – en we zien wel waar de nacht ons brengt.

Iedereen maakt zich klaar en wanneer we in de donkere verlaten straten van Center Parcs naar de wagens wandelen wanen we ons even op een Europese verplaatsing. Er zijn ondertussen toch ook al weer wat pintjes gedronken en spontaan beginnen we ons repertoire te zingen. De weinige voorbijgangers kunnen er best om lachen. Wanneer we de ingang naderen maan ik iedereen aan even stil te zijn: we willen geen slapende honden wakker maken. In Lommel starten we in de Irish pub – we laten Bram een rondje bestellen en hij moet meteen het lied van zijn weekend aanvragen : ‘Only the lonely!’. Als hij aan de barman duidelijk maakt dat ‘he’s getting married’ antwoordt die spontaan: ‘You poor bastard!’. Uiteraard is het ook onze taak om Bram voor te bereiden op zijn trouwdag. Hij zal Inne over den drempel moeten dragen en dus mag hij al eens oefenen. Tijdens het oefenen met de lokale Lommelse jeugd valt bij de ouderen onder ons het plichtsbewustzijn van de Lommelse meisjes op. Bij het lezen van zijn slogan ‘Hedde gij condomen bij’ gaan verschillende meisjes in hun handtas waarop ze Bram van een condoom voorzien, weliswaar nog ingepakt! Daar waar Bram op vrijdag nog wat bedeesd en bevreesd was heeft hij nu door dat we ons enkel goed willen amuseren, en dat hij zich ook goed moet amuseren. De opdrachten so far vond hij allemaal dik in orde en zijn angst lijkt weg. Goed – dan mag hij nu met 10 verschillende dames op de foto. Alleen : de camera is een mini speelgoedkodak. Zonder verpinken start hij zijn opdracht. Was het de vele drank – was het de goede muziek – maar het feestje barst helemaal los. Tussen de pintjes door leer ik de rest van de bende een locale drank kennen : blue thrill. De shotjes gieten vlot binnen en her en der duikt ook al wat wodka redbull of whisky cola op. Afsluiten doen we in een bar ‘Amsterdam’ waar er nog gerookt kan worden. Fred en ik steken meteen een sigaar op – en door de omvang van onze groep laat de barvrouw me toe zelf de muziek te kiezen op haar computer. De ene klassieker na de andere vliegt erdoor en we palmen heel het café in. We feesten door tot in de vroege uurtjes en keren voorzichtig en safe terug naar Center Parcs. In de bungalow willen enkelen nog wat FIFA spelen en een pintje drinken terwijl anderen meteen gaan slapen.

Zondag 24 maart;
Pas rond half zes gaan slapen maar om half acht ben ik toch al wakker. Ik besluit de anderen te laten verder slapen en sluip het huis uit op weg naar het winkeltje. Ik doe de nodige boodschappen en onderweg terug krijg ik smsen vanuit de tweede bungalow. De broertjes zijn ook al wakker. Ondertussen is ook Maikel al wakker en wie zin heeft kan dus al ontbijten. Een voor een ontwaken ook de anderen – de ene al meer honger dan de andere. Kevin en Fred moeten vandaag alweer vertrekken; ze ontbijten en we nemen afscheid. Voor de rest van de bende bestaat de voormiddag vooral uit relaxen in de zetel. We raken maar moeizaam in vorm. Op de middag eten we de overschot van spaghetti met pannenkoek en croque monsieur – we zijn mannen alleen op weekend of niet é! Na de lunch beslissen we toch om even wat frisse lucht op te snuiven. Bram heeft nog wat punten nodig dus geven we hem wat extra opdrachten. De kip kan hij nog vlot pakken op de kinderboerderij – al schrikt hij wel als de haan plots een charge inzet om zijn kip te bevrijden; van het varken heeft hij dan weer bang. In de Piratenhal laten we hem tot driemaal toe een parcours afleggen. Maar door de tropische hitte in de hal en de inspanningen wordt Bram plots lijkbleek. We zoeken snel wat frisse lucht op en Bram komt erdoor. Onderweg naar het aquacenter zien we een treintje rijden. We zijn sowieso allemaal moe, en het lijkt ons wel leuk als we met het treintje mee kunnen. Bram regelt dat we meekunnen, en we zetten ons in het laatste wagonnetje vermits dat leeg is. Uiteraard weerklinken er weer enkele van onze gekende voetbalsongs, al is het enthousiasme toch een beetje ver te zoeken... Zoals een goede Europese away. Gisteren was matchdag, vandaag mag het allemaal een klein beetje minder zijn! In de speelhal besluiten Maikel, Yorick, Bram en Tom om een koerske te rijden op het autoparcours voor de kinderen. Aangezien alle ‘voertuigen’ dezelfde ‘snelheid’ hebben is het een saaie race dus besluiten er enkelen tegen de richting in te rijden! Sommigen nemen nog een vettige hap – altijd goed om een kater te verwerken – en we gaan nog een keertje zwemmen. Tijdens het eten spelen we nog een spelletje voetbalploegen raden per letter.... maar terwijl Bram zijn eten afhaalt spreken we af dat we hem erin luizen met voetbalnamen van (ex-) rode duivels. De persoon die twee plaatsen voor Bram zit moet starten met Sonck, de volgende zegt Kompany en dus mag Bram een speler zoeken met een Y. Die is er niet, maar wij hebben afgesproken dat Ysebaert een speler uit de jaren 60 is. Als Bram aangeeft dat hij er geen weet volgt Bert droog met Ysebaert en iedereen knikt bevestigend! De hamburgers zijn echter niet te eten, veel te plat en zonder smaak, maar goed: we hebben een kater dus we klagen niet. We eten alles op en we gaan zwemmen! In de monkey slide verzamelen we allemaal in de trechter om de laatste van de groep op te wachten : ‘Allez Allez Ugo’! Maar ook vandaag belanden we heel snel in de jacuzzi – en na een uurtje begint iedereen alweer in te dommelen. Tijd voor frisse lucht! Jelle en Roet vertrekken nog voor het avondeten, voor de anderen is er nog wat overschot van wat er al heel het weekend gegeten is! Maikel beslist plots om toch even de tweede pornofilm op te zetten – maar ’t is niet meteen een hoogstaand verhaal dus gaat de TV weer uit. Ook de broertjes zullen op de avond vertrekken dus beslissen we om Bram al bekend te maken of hij het gehaald heeft of niet. Jammer genoeg staat zijn teller slechts op 73 punten. Het hele weekend kreeg hij echter 1 punt per afwas dus vlijtig begint hij aan zijn laatste afwas. Als hij klaar is gaat hij voldaan zitten. Ik feliciteer hem en deel hem mee dat hij voor deze afwas gezien zijn omvang toch wel 2 punten krijgt. Ai! Dat is teveel. Slim als hij denkt te zijn probeert hij de situatie op te lossen. Op onze t-shirts stond voor iedereen een bijnaam. De afspraak was dat Bram ons enkel mocht aanspreken met deze naam. Sprak hij ons aan met onze gewone naam dan was dit 1 strafpunt. Bram zegt letterlijk : ‘Och Tom ik vind dat allemaal niet zo erg’. De grijns op zijn gezicht verdwijnt echter snel wanneer niemand van ons erop reageert. Verbaasd zegt hij : ‘Ik heb toch Tom gezegd, dus dat is dan min 1?!’. Jammer genoeg waren wij wel nog wakker en maakt Yentof hem erop attent dat hij zonet tot twee keer toe mijn naam gezegd heeft. Jammer – maar terug op 73! Yentof en Yorick moeten echter vertrekken dus geven we hem maar snel een puntje kado – hij heeft het per slot van rekening schitterend gedaan, het hele weekend lang. Uiteindelijk blijven Bram, Bert, Maikel en ik over. We besluiten de laatste fles champagne nog te kraken en spelen een spelletje Trivial Pursuit (Voetbaleditie WK ’98). Vermits de vragen al vanuit 1998 afstammen is het soms wat moeilijk om de recente geschiedenis niet in rekening te brengen. Bovendien heeft de combinatie van alcohol, vermoeidheid en euforie zich meester gemaakt van Bram. Hij slaagt er niet in deftig een vraag te stellen, verschillende slappe lachbuien van de hele tafel is het gevolg! Vermoeid en voldaan kruipen we ’s avonds ons bed in. We slapen een beetje bij zodat we morgenvroeg kunnen inpakken en nog een laatste maal kunnen genieten van het zwembad. We plannen om in de late namiddag terug thuis te zijn.. Het was een prachtig weekend, samen met vrienden onder mekaar. Wat pintjes gedronken, heel veel oude verhalen bovengehaald, en vooral: veel gelachen. Purple Haze is een familie, we zijn allemaal broers!

Trouwdag
Op de dag dat Bram en Inne trouwen is het schitterend weer. We zijn allemaal uitgenodigd voor een receptie op het gemeentehuis. Echter, wij hebben ook een kado’tje in gedachten voor Bram. Omdat we gewoon geld geven maar wat simpel vinden, hebben we met de brouwer afgesproken dat we leeggoed kunnen kopen. In totaal hebben we iets meer dan 140 lege bakken en flesjes bier. We barricaderen zijn garagepoort, voordeur en achterdeur. Strippen alle bakken vast en vullen ook zijn achtertuin en tuinmeubelen met lege flesjes. Sommige flesjes vullen we met water zodat hij nog wat werk heeft bij het opruimen ook... Op het feest geven we elk 1 flesje aan Bram en ik als laatste bezorg hem een lege bak. Zo weet hij meteen wat hem vannacht op zijn huwelijksnacht nog te wachten staat. Tot slot: vanwege heel Purple Haze, proficiat Bram en Inne!
SC PURPLE HAZE INFO
E-mail: info@sc-purplehaze.be
Inschrijvingen: - Tina Brasseur
  (+32 493 51 74 07)
  - Online
Rekening (NIEUW!): BE22 1430 9342 5047
Vertrekpunt: Sporthal Keerbergen
  Putsebaan 103
  3140 Keerbergen