AEK Athene 2011

Voor de vierde keer in acht jaar en voor de tweede keer in twee jaar, leidt de Europese competitie ons naar Athene.  De te volgen routes zijn ons inmiddels goed bekend, de stad en haar hotels ook, dus veel onderzoek voor deze trip hebben we niet nodig. 21 Purple Haze zijn te vinden voor een zoveelste keer Athene: De grote groep reist via Zaventem, de gasten van Déclic reizen opnieuw via Parijs.

In de aanloop naar de wedstrijd toe is het onzekerheid troef onder de Anderlechtsupporters die de verplaatsing zullen maken. Griekenland en vooral Athene kreunt onder de financiële crisis en is nu al enkele maanden in de ban van hevige rellen. Bovendien wordt er voor de wedstrijddag een algemene 24-uur staking uitgeroepen. Op de dag van onze terugkeer is er ook in België een stakingsaanzegging, waarop de luchthavenmedewerkers al duidelijk op zullen ingaan.  Het noopt Vanessa ertoe om geen risico’s te nemen en alsnog een andere vlucht, een dag eerder te boeken.  Wij besluiten ons aan het oorspronkelijke plan te houden: een beetje avontuur kan geen kwaad.

Vlak voor het vertrek verbieden de dokters mij mee te reizen op wat mijn 44e Europese verplaatsing zou zijn geweest. Net nu er een heel deel leden voor de eerste keer met het vliegtuig mee Europa ingaan.  Ook Fred kan wegens professionele redenen niet mee.  Ik bel met Piekes en Avatar en hou hen op de hoogte van de situatie.  Zij zullen zich over de nieuwelingen ontfermen. En zo vertrekken Ava, Piekes, Verbinnen en Bjorn onder hun vieren naar de luchthaven. Daar worden zij opgewacht door 2 nieuwe leden uit het Waasland: Sylvester en Guy.  De tickets worden verdeeld, de eerste pinten worden gehesen en dan is men klaar voor het vertrek.  Ik blijf balend thuis.

Omstreeks half 1 krijg ik een sms om me te verwittigen dat men goed is aangekomen in Athene en geen last ondervind van de staking: gelukkig maar.  Op de vlucht trouwens nog kunnen genieten van een lekkernij.  Ik ben er eens niet bij, serveren ze spaghetti bolognaise! Om dood te vallen.  Een uurtje later worden de koffers in het hotel gesmeten en zijn ze klaar voor een eerste stevige feestnacht.  De reeds eerder gearriveerde Anderlechtfans loodsen onze jongens naar de juiste kroeg en de nieuwelingen laten zich meteen gelden. Sylvester investeert meteen in een emmer sterke drank en het feest kan beginnen. Tot in de vroege uurtjes wordt er gedanst en gelachen. Wanneer omstreeks 6 uur de nieuwelingen het bed verkiezen, blijven enkele die-hards nog doorgaan tot het ontbijt.

Op matchdag worden de nieuwelingen wegwijs gemaakt in Athene en wordt hen de Acropolis getoond.  In de namiddag genieten de gasten aan het zwembad met enkele cocktails van een stralend zonnetje en een aangename 20°C.  De mannen van Olen zijn ook weer present en DJ Danny’s licht gaat uit na een zoveelste whisky-cola: Hij zal uiteindelijk zelfs de wedstrijd missen.

Wanneer de match nadert begin ik zenuwachtig te worden in mijn zetel en bestook ik de aanwezigen met smsjes.  Ze beloven voor mij bij te roepen: Drinken hebben ze voor mij gisteren al gedaan.  Na 3 minuten is het al bingo en staat RSCA 0-1 voor via een doelpunt van Gillet. Het uitvak is goed te horen in een nauwelijks gevuld Olympisch stadion.  AEK Athene maakt halverwege de eerste helft gelijk, maar niet veel later kopt Gillet de 1-2 tegen de touwen.  Niet dat ik het erg vind, maar al 43 matchen ga ik mee in Europa en zelden hebben we zo makkelijk de puntjes op de i gezet in een Europese uitwedstrijd. Tijdens de rust amuseren de Purple Haze zich rot met de beschonken gasten van Déclic, niet in het minst met onze aller Luc. In de tweede helft beperkt Anderlecht zich tot het controleren van de wedstrijd en dat breekt hen bijna zuur op. De Grieken glippen enkele keren door de buitenspelval en Proto moet de meubelen redden. Tot ergernis van mijn ouders maak ik me druk voor de tv.  Onze boys zijn nog amper te horen en de ploeg kan hun steun best gebruiken, dus ik stuur Xavier dat ik “Oh when the mauves” wil horen. 10 minuten later pak ik de afstandsbediening van mijn vader af en zet de tv volle bak: “ooooh when the mauves” – Thanks Xavve! Vanaf dat moment lijkt het uitvak wel in vuur en vlam te staan. Aan de songkeuzes te horen, zijn het duidelijk de habitués die het repertoire hebben overgenomen en we weten allemaal dat Xavier, Nico, Jerome en Piekes daarbij een grote rol gespeeld zullen hebben.  Anderlecht komt weer opzetten en een subtiel hakje van De Sutter strandt jammer genoeg tegen de paal.  Onder luide aanmoediging van het Anderlechtvak speelt Anderlecht de match rustig uit en hebben we 15 op 15.

Dat moet worden gevierd, dus trekken de aanwezige Anderlechtfans terug naar het danscafé. Het bier en de sterke drank vloeit rijkelijk en de sfeer zit er duidelijk in. Het doet zelfs supporters, die met de officiële vlucht van BCD zijn meegekomen, besluiten om een andere vlucht te boeken en nog een nachtje mee te feesten.  Na alweer een nacht vol feestgeweld, kruipt iedereen omstreeks 5 uur alweer onder de lakens.  Piekes en de nieuwelingen uit het Waasland zullen ’s morgens terug naar Brussel vertrekken, terwijl de anderen pas omstreeks 17 uur terug naar huis keren.  Tot dan wordt het rustig gehouden met een drankje aan het zwembad en een korte wandeling door Athene.  Bij thuiskomst hoor ik dat de nieuwelingen goed zijn opgevangen door onze anciens en de smaak te pakken hebben voor volgende verplaatsingen met het vliegtuig: We are Purple Haze!

Nu nog Lokomotiv Moskou kloppen en we mogen als groepswinnaar de loting afwachten.

SC PURPLE HAZE INFO
E-mail: info@sc-purplehaze.be
Inschrijvingen: - Tina Brasseur
  (+32 493 51 74 07)
  - Online
Rekening (NIEUW!): BE22 1430 9342 5047
Vertrekpunt: Sporthal Keerbergen
  Putsebaan 103
  3140 Keerbergen